Logoadarshah
德格丹珠爾D4441འགྲེལ་པ་བཞུགས།
211-365b

༄༅། །འགྲེལ་པ་བཞུགས།
[༄། །འགྲེལ་པ་བཞུགས།] ༄༅༅། །རྣལ་འབྱོར་རིགས་པའི་མེ་ཏོག་འཕྲུལ་
གྱི་མེ་ལོང་ལ་དབུ་ཞབས་སུ་བསྡུས་པའི་དོན་བཞི་སྟེ། ཕྱག་འཚལ་མཆོད་པའི་ལུང་དང་། དམ་བཅའ་སྡོམ་པའི་ལུང་དང་། གཞུང་ལུགས་རྩ་བའི་ལུང་དང་། སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ལུང་དང་བཞིའོ། །ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ལ་ཕྱག་
འཚལ་ནས། །ཤེས་པ་གང་གིས་གང་ལྟར་ཕྱག་བཙལ་བའོ། །རྣལ་འབྱོར་ལྟ་བའི་སྤྱི་འགྲེལ་བརྡེག །ཅེས་པ་ལྟ་བའི་རིམ་པ་སྤྱིའི་ཤན་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་འགྲེལ་པ་སྟེ། ཐེ་ཚོམ་གཏར་ཀ་གནད་དུ་བརྡེག་པར་དམ་བཅའ་
བའོ། །ལུང་བསྡུ་བ་བསྟན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དྲིས་པའི་ལུང་དང་ལན་ནོ། །དྲིས་པ་ནི་དགུ་སྟེ། ལོག་རྟོག་བྱང་ཆུབ་ཡུལ་སྣང་བའི། །ཆོས་ཀུན་སེམས་སུ་གཅིག་མི་གཅིག །ཅེས་པ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་
པའི་སྤྱོད་ཡུལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་གཅིག་མི་གཅིག་དྲིས་པ་དང་པོའོ། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་གང་ལ་བགྱི། །དྲིས་པ་གཉིས་པའོ། །དེ་ཉིད་སྣང་བ་ཡོད་དམ་མེད། །ཅེས་པ་ལྷུན་གྲུབ་སྣང་སྟོང་གང་ཡིན་དྲིས་པ་གསུམ་པའོ། །
ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཡིན་ནམ་མིན། །ཞེས་པ་ཆོས་ཀུན་གཞི་ཡི་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ནམ་མ་རྒྱས་པ་ཡིན་དྲིས་པ་བཞི་པའོ། །ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་ཞེས་པ་ལྔ་པའོ། །འཁྲུལ་པ་ཉིད་ནི་དོན་
ཅི་ལགས། །ཞེས་པ་འཁྲུལ་པའི་གྲུབ་མཐའ་དྲིས་པ་དྲུག་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་ལྟ་བའི་ངོ་བོ་གང་ཞེས་པ་བདུན་པའོ། །དེ་དག་དོགས་པའི་ཐེ་ཚོམ་གང་། །ཞེས་པ་སྐྱོན་དྲིས་པ་བརྒྱད་པའོ། །དེ་རྣམས་
211-366a

ཁྱད་པར་ཇི་ལྟར་ཆེ། །བདུན་པོ་ཐེག་པ་གཞན་ལས་གང་དཔག་དྲིས་པ་དགུ་པའོ། །འཕྲུལ་གྱི་མེ་ལོང་དགུ་སྐོར་བཞིན། །ཞེས་པ་མཚོན་པ་དགུས་མཚོན་དུ་བཏུབ་པའོ། །གསལ་བྱེད་འཕྲུལ་ཚིག་དགུ་ཡིས་སྟོན། །ཞེས་པ་
དོན་དྲིས་པ་ལན་ཟུང་དགུ་ཡི་ཚིག་གིས་གསལ་བར་སྟོན་པའོ། །ལན་དང་པོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །སྒྱུ་མ་རྣམ་གཉིས་སྤྱོད་ཡུལ་ནི། །སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ངང་དུ་གཅིག །ཅེས་པ་ལོག་རྟོག་སྒྱུ་མའི་སེམས་ཅན་དང་། ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་འཁྲུལ་ལམ་
མ་འཁྲུལ་གཉིས། སེམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་གཅིག་པར་ལན་གདབ་པོ། །དེའི་དཔེ་ནི། དེའི་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའོ། །མཁའ་དང་གཞའ་སྣང་ཇི་བཞིན་དུ། །ཞེས་པ་གཞའ་ཚོན་སྣང་བ་དང་རང་བཞིན་སྟོང་པ་དབྱེར་མེད་པ་བཞིན་ནོ།

我将为您翻译这段藏文经文。这是一段来自德格版丹珠尔D4441的注释文本，页码为211-365b至211-366a。以下是翻译：
注释
瑜伽理趣之花幻化明镜总摄首尾四义：礼敬供养之教证、立誓总持之教证、论典根本之教证及种种教证等四者。
礼敬遍智尊，说明以何等智慧如何礼敬。"瑜伽见解总注击要"，为辨别见解次第总体之理而作注释，立誓击中疑惑要害。
摄教分二：问答。问有九：
"邪见菩提境显现，诸法是否一心性？"此为第一问，询问轮回与涅槃境界菩提是否为一心性。
"任运成就于何处？"为第二问。
"彼性显现有无何？"此问任运成就是显是空，为第三问。
"本来成佛是与非？"此问诸法基是已成佛或未成佛，为第四问。
"三界有情如何迷？"为第五问。
"迷乱本身义何在？"此问迷乱之宗义，为第六问。
"瑜伽见解体性何？"为第七问。
"彼等疑虑犹豫何？"此问过失，为第八问。
"彼等差别如何大？七者较他乘何量？"此问第九。
"如幻镜九数"，表示以九种譬喻可以说明。
"明示幻语九宣说"，表示以九对问答之语明示其义。
为显示第一答："幻化二种行境者，心性法界性中一"，答复迷乱幻化众生与智慧幻化佛陀之行境，无论迷与未迷二者，皆一味于心之真如法界智慧中。
其喻："如同虚空与虹现"，犹如虹光显现与自性空性不可分离。

།
གཏན་ཚིགས་ནི། ལོག་རྟོག་སེམས་རྒྱུད་ཐ་དད་ཀྱང་། །རིག་རྒྱུད་མེད་ཕྱིར་དབྱེ་བ་དཀའ། །ཞེས་པ་ལོག་རྟོག་གི་རྒྱུད་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་། འདུ་ཤེས་ཐ་དད་པས། ཚོར་བ་དང་། འདུ་བྱེད་དེ་ལྟ་བ་དང་། རྒྱལ་བའི་ཐུགས་གསལ་བ་རྟགས་ཀྱིས་ཐ་དད་པ་ལས་
མི་མཐུན་པ་ནི་རྒྱལ་བ་དང་། འགྲོ་བ་ལ་རིག་རྒྱུད་རྟག་པར་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཅིག་ཅེས་དགོས་ཆེད་གཉིས་ཀྱི་ཕྱིར་བརྗོད་ཀྱིས་ངོ་བོ་གཅིག་དང་ཐ་དད་ལས་གྲོལ་བའི་ངང་དུ་དབྱེར་མེད་པ་ལ་དེ་སྐད་བརྗོད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཉིད་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ། །
ཞེས་པ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དཔེའོ། །ཇི་ལྟར་དམིགས་ཤིང་བསམས་པར་སྣང་། །ཞེས་པ་ལྷུན་གྱིས་མ་གྲུབ་པ་དང་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་སོ་སོར་སྣང་བའོ། །འགྲོ་ལ་སེམས་རྒྱུད་གཉིས་མི་འཆང་། །ཞེས་པ་སེམས་ཀུན་གྱི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་
གཞི་འམ་དངོས་པོ་ཞེས་པ་སྐད་གཅིག་མ་ནི་བསམ་པའམ་བློ་ཞེས་རྟོག་པ་དང་མི་རྟོག་པའི་སེམས་རྒྱུད་གཉིས་པ་འགྲོ་བ་གཅིག་ལ་མེད་དོ། །སྐབས་ཀྱིས་མི་བརྗོད་པའོ། །དེ་ནི་དངོས་མེད་ཀུན་གྱི་གཞི། །ཞེས་པ་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་གཅིག་པ་དེ་ནི་དངོས་
211-366b

པོ་བརྟག་དཀའ་སྟེ། དགོས་འདོད་བསྐོང་བའི་ནོར་བུ་ལྟ་བུ་ལ་གཅིག་ལ་གཅིག་མ་གྲུབ་པ་དང་། ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཁས་བླངས་པའོ། །ལན་གསུམ་པ་ནི། ལོག་རྟོག་མུན་པའི་ཡུལ་སྣང་ཀུན། །ཞེས་པ་འགྲོ་བ་སོ་སོའི་མ་
རིག་པའི་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་བསྡུའོ། །སེམས་ཕྱིར་མཐའ་ལ་རྩོད་པ་མེད། །ཅེས་པ་སྣང་བ་ཡོད་མེད་ཀུན་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་དབྱེར་མེད་པ་ལ་ཡོད་མེད་སྒྲོ་སྐུར་ཏུ་རྩོད་པ་བྱིས་པའི་བློ། དཔེ་ནི། གང་ལ་ཡོད་མེད་མེད་པ་ལྟར། །ཅེས་པ་དངོས་པོ་
གང་ལ་ཕན་པ་འབའ་ཞིག་ཡོད་ཅེའམ། གནོད་པའི་མཐུ་འབའ་ཞིག་ཡོད་ཅེས་ཕྱིར་ནི་མི་བཏུབ་སྟེ། བརྟགས་ན་མི་དམིགས་པར། བསམ་ན་ཕན་གནོད་སོ་སོར་སྣང་ཡང་དབྱེར་མེད་པ་ལྟར། རྟོག་པའི་སྨྲ་བསམ་ཡུལ་ལས་འདས། །ཞེས་པ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་
བ་ཡོད་མེད་དབྱེར་མེད་པ་ནི་ཐུན་མོང་ཆེན་པོའི་སྨྲ་བསམ་ལས་འདས་པ་སྟེ། དོན་དམ་དངོས་པོའམ་གཞི་ལ་མེད། །ཀུན་རྫོབ་བློ་འམ་བསམ་པ་ལ་ཡོད་ཅེས་སྨྲ་བ་དག་མི་མཁས་པའི་ཤེས་པས། འདི་སྐད་དུ། སེམས་འདི་ཡོད་དོ་མེད་དོ་ཞེས། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་
རྩོད་པར་བྱེད། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་གསལ་ལོ།

我将为您直译这段文本：
论据：虽邪见心续各不同，因无觉续难分别。此说邪见之相续各别分别及想蕴差别，故感受、行蕴如是，与佛智清明以相而有差别，不相顺者即佛与众生，因无常定觉续，故说为一。为二种必要而说，实则超离一异之性中无可分别，故如是说。
第二：心性如意宝，此为任运成就之喻。随所缘想而显现，说明非任运成就及未成就一切法中心各别显现。众生不持二心续，说明一切心之心性法界基或事物之刹那，即思维或心，分别与无分别二种心续，一众生中无有。此处不说。彼为无实一切基，说明众生之一心难以观察，如满愿如意宝，一中一未成就，于任运成就体性则承许为一分任运成就。
第三答：邪见暗境诸显现，摄集众生各别无明显现。因心故无边际诤，说明显现有无一切以大我之因无可分别中有无增减诤论为愚者心。喻：如于何者无有无，说明于任何事物唯有利益或唯有损害之力皆不应理，观察则不可得，思维则虽显现利害差别然无可分别。超越分别言思境，说明迷乱显现有无无别乃超越共同言思，胜义实相或基无，世俗心或思维有，如是言说者乃不善知者之智，故说："此心有与无，诸愚者争论。"等而明示。

།ལན་བཞི་པ་ནི། དེ་ནི་དེ་ཕྱིར་རྒྱལ་འགྲོ་ཞེས། །རིས་སུ་བཅད་པ་མེད་པ་ལ། །སེམས་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་པའི་ལྷུན་གྲུབ་དེ་ནི། ཚིག་སྔ་མ་གཏན་ཚིགས་སུ་གྱུར་པས་ཡེ་སངས་རྒྱས་པས་རྒྱལ་བ་ཞེའམ། འགྲོ་
བ་འཁོར་བ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པའི་ཚིག་གཉིས་ཀར། སེམས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དབྱེར་མེད་ལ་མི་བསམ་མི་བརྗོད་དོ། །གཙང་དང་མི་གཙང་དངོས་གཅིག་བཞིན། །ཞེས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དཔེ་སྟེ། ལ་ལའི་གཙང་བ་ལ་ལ་ལའི་མི་གཙང་བར་
སྣང་བས་གཙང་མི་གཙང་དངོས་པོ་གཅིག་སྟེ། གཞི་ལ་ངེས་པ་བཞིན་དེ་ཁོ་ན་ཇི་སྙེད་པའི་ཇི་བཞིན་པ་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་དབྱེ་བ་མེད་པ་ལ། ཕྱོགས་སུ་བལྟས་ན་ནོར་པའི་བློ། །ཞེས་པ་གཞི་འཁྲུལ་འཁོར་མེད་པའོ། །རྣམ་དག་ཕྱོགས་
211-367a

གཅིག་ཏུ་བལྟས་ཏེ། གཞི་མེད་པ་ལ་བསམ་བློས་བློ་བུར་དུ་བལྟ་བ་དག་ནི། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དག་དང་། ཐ་སྙད་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་ལྟ་བ་སྟེ། གཉིས་མེད་ངང་ལ་གསལ་བ་འདུས་པར་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཁའི་ལྟ་བ་
ཁས་བླངས་པའོ། །འདིར་གཉིས་སུ་ཡོད་མེད་ཉིད་ཀྱང་དབྱེར་མེད་པས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ། འདི་སྐད་དུ། གཉིས་མེད་གཉིས་སུ་མེད་མིན་ཞིང་། །ཞེས་པ་དགོས་བྱེད་གཉིས་ཀྱི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ཙམ་མོ། །ལན་ལྔ་པ་ནི། ཇི་སྙེད་འཇིག་
རྟེན་འཁྲུལ་པའི་སེམས། །ཞེས་པ་ལོག་རྟོག་ཐ་དད་པའི་སེམས་བསམ་ཡས་པའོ། །མེ་ལོང་གཡའ་དང་མཁའ་སྤྲིན་བཞིན། །ཞེས་པ་མ་རིག་པ་དང་སེམས་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དཔེའོ། །རིག་དང་མ་རིག་གཉིས་མེད་པས། །ཞེས་པ་ལྷན་
ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པ་མེད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། ཡེ་ཤེས་དང་མ་རིག་པ་དབྱེར་མེད་ཀྱང་། ཕྱོགས་གཅིག་རྐྱེན་གྱི་དུས་གསུམ་འཁྲུལ། །ཞེས་པ་ཕྱོགས་གཅིག་ནས་ལྟོས་པས་འཁོར་བའོ། །དེའི་རྒྱུ་མ་རིག་པས་རྐྱེན་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པས་དུས་གསུམ་
ཐོག་མཐའ་མེད་པར་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འཁྲུལ་པ་ནི། ཐག་སྦྲུལ་ཐོ་མི་སབ་རྟས་མཚོན་ནས་གཞི་མེད་པ་ལས་འབྱུང་བར་སྨྲ་བ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བའི་ངང་ལས་འཁྲུལ་པའོ། །ལན་དྲུག་པ། འཇིག་རྟེན་བརྟན་གཡོ་ལ་སོགས་པ། སྣང་བ་
ཉིད་ན་རང་བཞིན་མེད། །ཅེས་པ་བརྟན་གཡོ་བློ་བརྟགས་ཀྱི་རང་བཞིན་བསམ་པ་ལ་ཡོད་ལ་གཞི་ལ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ནི་རང་བཞིན་ལ་སྐུར་བ་སྟེ། འདིར་འཁྲུལ་པ་སྣང་བདོ་བའི་དུས་ཉིད་ན་མཁའ་སྤྲིན་ལྟར་རྣམ་པའི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ལ་རང་བཞིན་
ཡོད་མེད་དབྱེར་མེད་ལ་དགོས་ཆེད་ཀྱིས་བརྗོད་པའོ། །རང་བྱུང་ཕྱི་ནང་མེད་སྣང་ཕྱིར། །ཞེས་པ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆུ་ཉིད་རླབས་ལྟ་བུར་འགྲོ་འོང་མེད་པར་སྣང་བའོ།

第四答：故彼即佛与众生，于无划分界限中，心显空不二之任运成就彼，因前句成为论据故，本来成佛故称佛，或众生是轮回，如是所说二语中，心之轮回与涅槃不二不可思议不可言说。如净不净一事般，此为无二之喻，于某者显为清净于某者显为不净，故净不净为一事，如基确定般，如所有如实之心性法界佛与众生无差别中，偏见则为错误心，说明基无迷乱。
观为一分清净，于无基中以分别心暂时观察者，即是遍染污及诽谤名言之见，以说明于无二性中明显汇聚故承许虚空见。此中有无二性亦不二故为不共无二，如是说："非二非不二"，仅为二种必要而说。
第五答：如所有世间迷乱心，说明邪见差别之心无量。如镜垢与空云，此为无明与心智慧不二之喻。因明与无明无二，说明俱生无明非无故，虽智慧与无明不二，一分缘起三时迷，说明从一分观待则为轮回。其因无明以缘业与烦恼于三时无始无终相续迷乱，非如绳蛇、柱人、绳马所表示从无基而生之说，乃离增减性中之迷乱。
第六答：世间情器等，显现时无自性，说明情器是心所计之自性，思维中有而基中无之说为诽谤自性，此中迷乱显现之时即如空云般具最胜相之大空性中，自性有无不二，为必要而说。因自生内外无显故，说明以大我因亦如水波般无来去而显现。

།དེ་དུས་རང་བཞིན་ཉམས་པ་མེད། །ཅེས་པ་འཁྲུལ་པ་དེ་སྣང་
211-367b

བའི་དུས་ན་རང་བཞིན་སྟོང་པས་ཇི་བཞིན་ཉིད་ལས་མ་ཉམས་རང་བཞིན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་འཁྲུལ་པ་སྟེ། འདི་སྐད་དུ། འཁོར་བ་ཉིད་ན་བདེ་གནས་སོ། །ཤེས་པ་དང་རང་བཞིན་ཉིད་ལས་ཉམས་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ལན་བདུན་པ་ནི། འཇུག་པའི་
རྣམ་ཤེས་དེ་ལྟ་བ། །ཤེས་རབ་ཐུན་མོང་སྤྱན་ཡིན་ན། །ཞེས་པ་ལྟ་བའི་ངོ་བོ་འོག་མ་བདག་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་དང་མཚུངས་པར་ཐུན་མོང་གི་ལྟ་བ་ལམ་དུ་རིགས་པའི་ཤེས་པ་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །
འདིར། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ཀུན་བདག །ཤེས་རབ་སྤྱན་གྱི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ཚོགས་བརྒྱད་རིག་རྒྱུད་གཟུགས་མཚན་གནས་ཀྱིས་ཐ་དད་མེད་པར་འོད་གསལ་བའོ། །རྐྱེན་དང་རྒྱུ་མེད་པར་མ་འགགས་པར་ཡེ་རང་གསལ་བར་རང་བྱུང་
ཡེ་ཤེས་ཏེ། བལྟས་པ་མེད་པར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གསལ་བ་ལྟ་བའི་ཕུལ་ལོ། །ལྟ་བའི་ངོ་བོ་དེས་ཇི་ལྟར་མཐོང་སྙམ་པ་ལ། རྡོ་རྗེ་ཡིད་ནི་དབང་མཆོག་ཕྱིར། །ཞེས་པ་ཡིད་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་མཆོག་སྟེ་གཏན་ཚིགས་
ལྟ་བ་མེད་པ་རང་སྤྱིའི་ཆོས། དབྱེར་མེད་ཕྱོགས་ལྟའི་འདོད་བྲལ་བ། ཞེས་པ་ཡུལ་དུ་ལྟ་བ་མེད་དེ་རང་རིག་ཕྱི་ནང་མེད་ཕྱིར་རོ། །རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སུ་སྣང་བ་ཡང་ཤེས་པ་དང་རྣམ་པ་ཙམ་དུ་དབྱེར་མེད་པས། ནང་ཕྱོགས་ནས་ཕྱི་རུ་
བལྟས་པའམ། ཕྱི་ནས་ནང་དུ་བལྟ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡུལ་མེད་པར་རིག་པ་རང་གསལ་བའི་གདེང་རྙེད་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ཞེས་པས། ཞེ་འདོད་དུ་མེད་པས། མ་ནོར་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྟོགས། །ཞེས་གསུངས་
སོ། །དེ་ལ་གཡོ་ཐེབ་བརྟན་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་དུ་གྱུར་པའོ། །ལན་བརྒྱད་པ་ནི། གསུམ་གཉིས་གཅིག་གིས་ཐེ་ཚོམ་སྤངས། །ཞེས་པ་དྲིས་ལན་བདུན་པའི་ཚོམ་དྲིས་པ་རྗེས་སུ་བསམ་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དངོས་དང་གསལ་བ་དང་། །ཞེས་
211-368a

པ་ཚིག་ལྔས་གཏར་ཀ་གཉིས་ཀྱི་གེགས་བསལ་བ་ལ། །སྔ་མ་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་དག །སོ་སོ་སེམས་རྒྱུད་ཐ་དད་པ། །གཅིག་ན་བདུན་ལ་སྔ་རྟོག་སྐྱེ། །ཞེས་པ་སྤྱིར་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཕྱོགས་
གཅིག་པའི་གཅིག་པ་ཡིན་ན་བཀའ་ལུང་ལ་མི་སྣང་བ་དང་། དོན་དང་འགལ་བ་དང་། གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་མི་རྒྱས་པ་དང་། རིག་པས་མི་འཐད་པ་དང་། ཆོས་བརྟགས་པ་བཞི་དང་འགལ་བ་བདུན་པོ་ཀུན་ལ་འབྱུང་མོད་ཀྱང་། སྐབས་གཉིས་ཀྱིས་
གསང་སྔགས་ནི་སྤྱི་དང་འཐུན་པར་རིགས་པས་མི་འཐད་པའི་སྐྱོན་བརྗོད་དོ།

彼时自性无损失，说明彼迷乱显现之时，因自性空故未离如实性，自性不共之迷乱，如是说："于轮回中即安乐。觉知与自性无有损失。"
第七答：入识如是见，若是共慧眼，说明见之本性下部我意识缘如是性故，与行蕴之慧相应为共同见，道中应理之智称为见。此中，自生智慧诸蕴我，慧眼为最胜，说明八识觉续色相处无差别明光。无缘无因未灭永自明为自生智慧，无观照中如实明显为见之极。
彼见本性如何见者，金刚意为胜根故，说明意智金刚为慧根最胜为因，无见自共法，离分别偏见欲，说明无对境见因自证无内外故。现为自共相法亦与觉知及相唯不二故，从内向外见或从外向内见之贪欲已离，故于如实性无境之觉自明获定解故一切智，说明无有私欲故，说："无错了知自相。"于此成为动静坚固究竟之道。
第八答：以三二一除疑，说明为思维第七问答之疑问故，初实与明显，说明以五句除二边障碍中，前佛与众生，各自心续差别，若一则生七前思，说明总之若佛与众生为一分之一，则于教典不见及违义理、因不周遍、理不应理、违四法观察等七过虽皆生起，然以二处密咒顺共说理不应理之过失。

།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་དང་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་ལྡོག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རྒྱལ་བ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་འགྱུར་བ་དང་།
རྟོག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། །ཉོན་མོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དང་། ལམ་གྱི་ཆོས་ལ་རག་ལས་མི་དགོས་པ་དང་། རྒྱལ་བ་ཡང་འགྲོ་བ་བཞིན་ཐམས་ཅད་མི་མཁྱེན་པ་དང་། རྟོག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་སྡུག་
བསྔལ་མྱོང་བ་དང་། སྐྱོན་བདུན་འབྱུང་ངོ་། །འགྲོ་བ་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་ཐ་དད་གཅིག་ན་ཡང་། དེ་བཞིན་སེམས་རྒྱུད་བརྒྱད་ལ་ཟ། །ཞེས་པ་ཆོས་ཐ་མའི་སྐྱོན་འབྱུང་སྟེ། འགྲོ་བ་དྲུག་པོ་ཀུན་སེམས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་གཅིག་ན་ཡང་། འགྲོ་བ་
གཅིག་སངས་རྒྱས་ན་ཀུན་སངས་རྒྱས་པར་རིགས་པ་དང་། གཅིག་ལྟུང་ན་ཀུན་ལྟུང་བར་རིགས་པ་དང་། གཅིག་ཤེས་པ་ཆེ་ན་ཀུན་ཆེ། གཅིག་ཤེས་པ་ཆུང་ན་ཀུན་ཆུང་། གཅིག་འདུ་ཤེས་རྒྱ་ཆེན་ཀུན་ཆེ། གཅིག་འདུ་ཤེས་ཆུང་ན་ཀུན་ཆུང་།
གཅིག་རྣོ་ན་ཀུན་རྣོ། །གཅིག་རྟུལ་ན་ཀུན་རྟུལ། གཅིག་དོག་ན་ཀུན་དོག །གཅིག་ཡངས་ན་ཀུན་ཡངས། གཅིག་ཚོར་བ་གསལ་ན་ཀུན་གསལ། གཅིག་མི་གསལ་ན་ཀུན་མི་གསལ། གཅིག་དྲན་པ་གསལ་ན་ཀུན་གསལ། གཅིག་གི་གསལ་ན་ཀུན་
211-368b

མི་གསལ། བརྒྱད་པོ་དེ་ལྟར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ། ཐ་དད་ཞེ་ན་བདུན་གྱིས་འགལ། ཞེས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་དང་འགྲོ་བའི་སེམས་ཐ་དད་ན་ཡང་། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་རང་བཞིན་ཐ་དད་དུ་འགྱུར། ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་བས་འབྲེལ་པ་མེད་
པས་དོན་བྱར་མི་བཏུབ། འགྲོ་བ་སངས་རྒྱར་མི་བཏུབ། ཉོན་མོངས་པ་སྤང་ཞིང་སྒྲིབ་པ་བྱང་དུ་མི་བཏུབ། རྒྱལ་བ་བསྟེན་པ་ལ་དགོས་པ་མེད། སོ་སོར་རྟོག་པའི་མཐར་འགྱུར་བ་དང་བདུན་ནོ། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ཐ་དད་ན་ཡང་།
རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སོ་སོ་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཅིག་གིས་གཅིག་རེག་ན་གཞན་འབྱུང་དུ་འགྱུར་བ་དང་། ངེས་ཚིག་མེད། གཅིག་གིས་གཅིག་མ་རིག་ན། ཡེ་ཤེས་སུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཡུལ་མེད་པར་རིག་ན་དམ་བཅའ་ཉམས། ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཡེ་
ཤེས་གཞན་དུ་སྣང་ངོ་ཞེ་ན། བདག་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ནས་རྣམ་པ་ཆ་གཉིས་ཡོད་པས་གཟུང་འཛིན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ལ་རིག་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་བདུན་འོང་བས་དུ་མའི་མཐར་འགྱུར་རོ། །དེ་གསལ་བ་ནི། དེ་བས་དགག་དང་སྒྲུབ་མེད་
པའི། །གཅིག་དང་དུ་མར་བྲལ་བའོ།

若问佛陀之心与众生之心是否为一分之反体，则如佛胜者般众生亦应成一切智，应成无分别，应不生烦恼苦，应不须依赖道法，佛胜者亦如众生应不知一切，应成有分别，应感受烦恼苦，生此七过。六道众生差别若为一，如是心续八处疑，说明生最后法之过失，六道众生皆若为自生智慧之一，则一众生成佛时应理应皆成佛，一堕则应理应皆堕，一智大则皆大，一智小则皆小，一想广大则皆大，一想小则皆小，一利则皆利，一钝则皆钝，一狭则皆狭，一广则皆广，一受明则皆明，一不明则皆不明，一念明则皆明，一不明则皆不明。
如是八者生疑，若问是否差别则违七，说明佛心与众生心若差别则：佛与众生二者成自性差别，成本性差别故无关联而不能作利益，众生不能成佛，不能断烦恼净障，依止胜者无义，成各别执著边际等七过。若众生一切自智慧差别，因自生智慧各自具有故，一触一则生他过，无定义，一不知一则不成智慧。无境而知则失誓言，若说智相现为他智慧，则从自他方面有二相分故成能取所取。智慧有觉续等七种差别故成多边。明此者：是故无遮无立，离一与多。

།ཞེས་པ་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་གཅིག་དང་དུ་མའི་མཐའ་མ་བཀག་ལ་བྲལ་བ་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་པ་ནི་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་དང་མ་བྲལ་བ་ཀུན་ཡིན་པས། བྲལ་མ་བྲལ་དབྱེར་མེད་
པ་ལ་ཤུགས་སྣང་ལ་དགག་སྒྲུབ་ལྟར་སྣང་ཡང་ཞེས་འདོད་ལ་ལྷག་པའི་དགག་སྒྲུབ་མེད་པས་སྐྱོན་དེ་དག་མི་འབྱུང་ངོ་། །གསུམ་པ་འཁྲུལ་སྣང་གཞི་ལ་ཡོད་མེད་སྟོན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པའི་སྔ་མ་རྟོག་སྐྱོན་དགུ། ཞེས་པ་འཁྲུལ་སྣང་གཞི་ལ་ཡོད་ན་གཞི་
འཁོར་བ་རང་རྒྱུད་རྟོག་པའི་སྐྱོན་གྱིས་སྒྲིབ་པ་མི་འབྱོང་། འཆིང་བུ་དཔེས་སངས་མི་རྒྱ། རྒྱལ་བ་དང་། འགྲོ་བ་རིག་རྒྱུད་ཐ་དད་འབྱུང་། བསྟན་པ་གསུངས་པ་ལ་དགོས་ཆེད་མེད། མྱ་ངན་འདས་པའི་སྣང་བ་འགག །འཁོར་བ་མཐར་འགྱུར།
211-369a

འགྲེལ་པ་མེད་པས་དོན་བྱར་མི་བཏུབ། གཞིའི་ཆོས་དྲི་མ་ཅན་དུ་འགྱུར་བའོ། །ཕྱི་མ་མེད་པའི་ཐེ་ཚོམ་དག་སྐྱོན་གྱི་དངོས་པོ་བཅུ་གཉིས་གཞིའོ། །ཞེས་པ་གཞི་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཡིན་ནའང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་
རིག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དང་། རང་བཞིན་ཆད་པའི་སྐྱོན་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཐར་འགྱུར། འཁྲུལ་སྣང་འགག་གཞི་མེད་པ་ལ་འཁོར་བ་སྣང་ན། འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་འབྱུང་། རྒྱུད་དག་པ་ཡང་འཁོར་སྒྲིབ་པ་སྦྱང་མི་དགོས། བསྟན་པ་
ལ་དགོས་ཆེད་མེད། ཡེ་ནས་གཞི་ལ་མེད་པ་ལས་སྣང་ན། མུ་སྟེགས་ཆད་པའི་སྣང་བར་འགྱུར། །སྔ་ན་མེད་པའི་སྐྱོན་དང་། གཅིག་ལ་གཅིག་མེད་པའི་སྐྱོན་དང་། ཡེ་ནས་མེད་པ་དང་བཅུ་གཉིས་འབྱུང་ངོ་། །གཞི་ནི་འཁྲུལ་སྣང་ཡོད་མེད་
གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་དང་འགལ། བཀའ་ལུང་ལས་མི་སྣང་བ། གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་མ་རྒྱས་པ། དེ་ལྟར་རིགས་པས་མི་འཐད་པའོ། །ཞོར་ལ་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ནི། མི་མཁས་མཁས་པའི་བསམ་པ་ནི། །ཞེས་པ་དབྱེ་ན། མི་མཁས་
ཤིན་ཏུ་མི་མཁས་པ། ཞེས་པ་མི་མཁས་པའི་བསམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གང་ཞེ་ན་ཤིན་ཏུ་མི་མཁས་མཐར་ལྟ་བའོ། །ཞེས་པ་མུ་སྟེགས་པ་དང་སྐྱེ་བོ་དག་གོ། །མི་མཁས་ཡོད་མེད་རྩོད་བྱེད་ཅིང་། །དགག་དང་སྒྲུབ་པ་གང་བྱེད་པ། །དེ་དེ་དེ་ལ་ཆགས་སྡང་
སྐྱེ། །ཞེས་པ་ལྟོས་པའི་མི་མཁས་པ་དག་ནི། ཚད་མ་ཚུལ་ཡོད་ལ་རྩོད། སེམས་ཙམ་པ་རྣམ་པ་ཡོད་མེད་ལ་རྩོད། དབུ་མ་སྣང་བ་ཡོད་མེད་ལ་རྩོད་པ་བྱེད་ཅིང་། རིག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཆེད་དུ་འགེགས། རིག་པའི་
ཤེས་པའི་ཡུལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི། སྒྲུབ་པའི་དོན་ལ་བློ་ཆགས། དགག་བྱ་ལ་ཞེ་སྡང་བསྐྱེད་པས། བླང་དོར་མེད་པའི་དོན་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་མི་མཁས་པའོ། །འོ་ན་མཁས་པ་གང་ཞེ་ན། མཁས་དང་ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་ནི། ཞེས་པ་མཁས་པའི་
211-369b

བསམ་པ་དབྱེ་བ་ཉེ་བར་བསྟན་པའོ།

说明佛与众生未遮一多边而离不可立者，即觉性自生智慧本身，是一切离一多与未离者，于离未离无别中虽显现遮立相，亦无余遮立故彼等过失不生。为显第三迷现于基有无故，第三之前分别过九，谓若迷现有于基，则基轮回自续分别过所障不净，以缚喻不能解脱，佛与众生觉续生差别，说教法无必要，涅槃相灭，轮回成边际，无关联故不能作义利，基法成有垢。后无疑惑等过失事十二基。谓若基无迷乱，则无俱生无明过，自性断灭过，涅槃成边际，迷现无所灭基而现轮回则轮回有始，净续亦不须净轮回障，教法无必要，若本无于基而现，则成外道断见相，先无之过，一中一无之过，本无等十二过生。基违无迷现有无二之义，经教中不显，因相未成，如是理不应理。附带显示智慧差别者：不善巧与善巧之思，分别则，不善巧极不善巧，谓不善巧思有二，何者？极不善巧边见者，谓外道与凡夫。不善巧争论有无，作遮与立者，彼于彼生贪嗔，谓相对不善巧者，量论师争论有理，唯识派争论相有无，中观派争论显现有无，遮非觉之智境，立觉智之境者，于所立义生执著，于所遮生嗔恚，故未见无取舍义故为不善巧。若问何为善巧？善巧与极善巧者，谓显示善巧思之分别。

།མཁས་པ་ཕལ་པ་དགག་སྒྲུབ་ཅན། །སྒྲུབ་པའི་དོན་ལ་བརྟེན་པར་བྱེད། །ཅེས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དབུ་མ་དང་སེམས་ཙམ་པའོ། །དེ་ཡང་གསང་སྔགས་ལ་ལྟོས་ན་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར། བྱས་པའི་གཟུང་འཛིན་དབང་
གྱུར་པའི། །མ་ནོར་ལམ་དང་བྲལ་བ་ཡིན། །ཞེས་པའོ། །ཆེད་དུ་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པའི་ངེས་པ་འཇོག་པའི་རྟོག་པ་སྐྱེས་པས། གསང་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བའོ། །གསང་སྔགས་ནི། ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་ཐམས་ཅད་ལ། སེམས་ཕྱིར་དགག་དང་
སྒྲུབ་པ་མེད། །ཅེས་པ་གསང་སྔགས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མཁས་པའི་བསམ་པ་སྟེ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་དགག་སྒྲུབ་ཆེད་དུ་མི་བྱེད་པ་ཡང་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་དམ་པ་སྟེ། ཞོར་ལ་དགག་སྒྲུབ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་འགེགས་པ་དང་། དགག་
སྒྲུབ་མེད་པའི་དོན་སྒྲུབ་པ་ཡོད་མོད་ཀྱང་། དགག་སྒྲུབ་མེད་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་པུར་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། དོན་ནི། དེ་དང་རང་རིག་རང་སྣང་ཕྱིར། །དགག་སྒྲུབ་བྲལ་ལ་ཡིད་མི་རྟོན། །ཞེས་པ་དགག་སྒྲུབ་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་རིག་པ་ཡིན་
པས། དགག་སྒྲུབ་མེད་པའི་དོན་ཆེད་དུ་དམིགས་པ་ཡུལ་དུ་མི་བྱེད་དོ། །དགག་སྒྲུབ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་དུས་དང་། མཉམ་པ་ལ་བཞག་པའི་དུས་གཉིས་ཀ་ཆེད་དུ་བྱེད་པ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར། དེ་ཕྱིར་སོ་སོར་དགག་སྒྲུབ་ཅན། །བསྒྲུབ་པའི་
ཕྱོགས་ལ་ཞེན་པའི་ཕྱིར། །དེ་དེ་མེད་པ་ག་ལ་མཐོང་། །དེ་བས་རང་གི་བརྟགས་མཐོང་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལན་དགུ་པ་ཞར་ལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་དེ་སྐས་གདང་ཇི་ལྟ་བ། ཁྱད་པར་གྲངས་དང་དོར་བ་མེད། །ཞེས་པ་རྒྱུའི་ཐེག་པ་དེ་སྙེད་
འབྲས་བུ་དེ་སྐས་གདང་ལྟར་ཁྱད་ཡོད་པའི་གྲངས་མི་འདོར་བས། བདུན་པོའི་སྐྱོན་རྒྱུའི་ཐེག་པ་ལ་གྲངས་ཇི་ལྟར་བརྗོད་པ་ལྟར་འབྱུང་གི། འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ལ་སྐྱོན་མི་འབྱུང་བར་སྨོས་པའོ། །དགོས་ཆེད་ནི། ཆ་ཡོད་དུག་ལ་མི་བཏུང་བཞིན། །ལོག་ལྟ་
211-370a

གཉིས་སུ་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་པ་དེས་དེ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་ལོག་པ་དང་། ལྟོས་པའི་ལོག་པ་ལྟར་གསང་སྔགས་མི་འགྲོ་བའོ། །གཉིས་པ་ཐེ་ཚོམ་བསལ་བའི་ཕྱིར། །གཉིས་པོ་དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་ལ། །ཞེས་པ་གྲངས་ཀྱི་
གཉིས་པ་དེ་ལྟ་བུར་ལྷུན་གྲུབ་དྲིས་པ། གྲུབ་པའི་ཐ་སྙད་ཇི་ལྟར་མཚོན། །ཞེས་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པའམ། ཕྱོགས་མེད་པ་གང་ཡིན་དྲིས་པའོ། །མ་གྲུབ་གྲུབ་ན་ངེས་ཚིག་མེད། །ཅེས་པ་ཕྱོགས་མེད་ན་གྲུབ་པའི་ངང་ལ་རྟ་ལ་
གླང་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གྲུབ་པས། གྲུབ་པ་གཅིག་པུའི་ངེས་ཚིག་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་མ་གྲུབ་ན་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་མ་གྲུབ་པར་གྲགས་པའི་ཆོས་ལྷུན་གྱིས་མ་གྲུབ་ནའང་། མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་མ་རྫོགས་པས་ངེས་ཚིག་མེད་དོ།

普通善巧者有遮立，依止所立义，谓大乘中观与唯识。彼等对密咒而言为迷乱故，为所作能取所取所转，离无误道者。由生为遮立定解安立之分别，故离密咒见。密咒者：极善巧一切中，心离遮与立，谓密咒师为极善巧思，以大我因相不作遮立为目的亦是证悟方便胜法，虽附带遮遮立见及立无遮立义，然不许无遮立一边，义谓：彼与自觉自显故，于离遮立不信心，谓一切遮立有无法皆为自觉，故不以无遮立义为所缘境。决择遮立时与安住等持时二者为目的皆为迷乱故，是故各别有遮立，由执著所立边故，彼岂见彼无，故是见自分别，如是所说。第九答为附带显示故：彼彼如阶梯，差别数不舍，谓因乘彼许果如阶梯有差别之数不舍故，七过如说因乘数而生，说于果乘不生过。必要者：如有分毒不饮般，岂成二种邪见，谓如是自性邪及相对邪如密咒不行。为除第二疑惑故：二者如是于彼性，谓数之第二如是问任运成就：成就名言如何表？谓问任运成就是一边或无边。未成若成无定义，谓若无边则于成就界中马于牛未成等亦成就故，唯一成就无定义。彼若未成亦如是，谓若未成所知法非任运成就，则未成法不圆满故无定义。

།གཞན་
ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པར་འགྱུར་བས་ཡོད་མཐར་ལྟ་བ་དང་། བདེན་པ་མཐོང་བ་ཡང་འཁོར་བ་དང་། ཞེན་པས་འཚང་རྒྱ་བ་དང་། དགེ་སྡིག་འབྲས་བུ་བསྣོལ་མར་འགྱུར་བ་ཡང་གྲུབ་དགོས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བསལ་བའི་ཐབས་ནི།
དེ་བས་སྲིད་དང་མི་སྲིད་ཀུན། །ལྷུན་གྲུབ་ཕྱོགས་སུ་གྲུབ་པ་མེད། །ཅེས་པ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་དགེ་བས་མཐོ་རིས་སུ་སྲིད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། དགེ་བ་ངན་སོང་དུ་མི་སྲིད་པ་ཀུན་ཡོད་མེད་གྲུབ་མ་གྲུབ་དབྱེར་མེད་པ་ལ་དགོས་ཆེད་ཀྱིས་
ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་བརྗོད་ཀྱིས། དོན་གྲུབ་གྲུབ་པོར་བརྗོད་པ་མེད་པས། ལྷག་པའི་ལྷུན་གྲུབ་ལ་སྐྱོན་དེ་དག་མི་འབྱུང་། བཞི་པའི་སྔ་མ་སྐྱོན་དྲུག་གཉིས། །ཞེས་པ་ཡེ་སངས་རྒྱས་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཅིག་རིན་ཆེན་གླིང་དང་། ཉི་མས་མཚོན་པ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་
བརྟགས་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཐར་འགྱུར། སངས་རྒྱས་རིག་རྒྱུད་ཅན་དུ་འགྱུར། སྒྲིབ་པ་སྦྱང་མི་དགོས། རྒྱལ་བས་དོན་བྱར་མེད། སྒྲུབ་པའི་གང་ཟག་མེད་པས་ལམ་མི་དགོས། བསྟན་པ་གསུངས་པ་ལ་དགོས་ཆེད་མེད། འཁོར་
211-370b

བའི་སྣང་བ་འགག །གལ་ཏེ་ན་བརྒྱུད་པ་ཡང་འཁོར། འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་འགྱུར། གཞི་ལ་འཁོར་བ་མེད་ལ་བློ་ལ་ཡོད་ན་བློ་དང་གཞི་ཐ་དད་པའི་སྐྱོན་འོང་། ཐ་མི་དད་ན་བློ་ལ་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་གཞི་ལ་ཡང་ཡོད་པར་འགྱུར། དེ་ཉིད་དང་གཞན་
དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་མ་ཡིན་པས་གཞི་ལ་མེད་ཀྱང་། གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཞི་ལ་ཡོད་པར་འགྱུར། སྒྲུབ་སྔགས་གཉིས་པ་དེས་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་མིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཕྱི་མ་རྗེས་སུ་མཐུན། །ཞེས་
པ་གཞི་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པར་འཁོར་བ་ཡིན་ཞེ་ན། སྐྱོན་གྲངས་ཕྱི་མའང་སྔ་མའི་རྗེས་མཐུན་ཏེ། གཞི་འཁོར་བའི་མཐར་འགྱུར། གཞི་དྲི་མ་ཅན་དུ་འགྱུར། འགྲོ་བ་རང་རྒྱུད་པར་འགྱུར། དོན་བྱེད་པ་པོ་མེད་པར་འགྱུར། མྱ་ངན་འདས་པ་
འགག །གལ་ཏེ་མྱ་ངན་འདས་པ་ལ་ཐོག་མ་འབྱུང་། འཁོར་བ་མཐའ་མ་འབྱུང་སྟེ། མཐའ་སྟོང་པར་འགྱུར། སྒྲིབ་པ་མི་འབྱངས་པར་འགྱུར། འཁོར་བ་རྟགས་པའི་སྐྱོན་དང་། འབྲེལ་པ་མེད་པས་དོན་བྱར་མེད་པ་དང་། བསྟན་པ་གསུངས་
པ་ལ་དགོས་ཆེད་མེད། གཞི་ལ་འཁོར་བ་ཡོད་ན། ཞེན་བློ་དང་ཁྱད་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དང་བཅུ་གཉིས་སོ།

复次，未成一边则成有边见，及见真谛亦轮回，由执著成佛，及善恶果交错亦成须成就之过。遣除彼之方便谓：
是故一切有无可能，
任运成就边无成。
谓以任运成就之因相，善趣可能等及善趣不可能等一切有无成未成无别中，以必要说任运成就，非说义成能成，故殊胜任运成就无彼等过。
第四前六过二者，谓本来成佛一边如宝洲及日喻，若如言观察则：涅槃成边际，佛成具心相续，不须净障，佛无所作，无修行士故不须道，说教法无必要，轮回显现灭，若尔传承亦轮转，轮回有始，若基无轮回而心有则成心与基异之过，若无异则如心有基亦应有。若谓非即彼亦非异可说，则虽基非即彼，以非异可说之理于基成有。第二修咒亦非本来成佛边。
如是后随顺，谓若基非佛是轮回，则后数过亦随顺前：基成轮回边际，基成有垢，有情成自相续，无作者，涅槃灭，若尔涅槃有始，轮回有终则成边空，不净障，轮回常住过，无关联故无所作，说教法无必要，若基有轮回则与执著心无差别等十二过。

།གཉིས་མེད་ཞེ་ན་དུས་གསུམ་ལ། །ཞེས་པ་ཡེ་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་མིན་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ནའང་། ཕུང་པོ་གསུམ་པ་དང་། ལུང་དུ་
མ་བསྟན་པ་དང་། འགལ་བ་འདུས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེ་ན། དེ་གསལ་བ་ནི་གཉིས་མེད་དང་། །ཞེས་པ་རང་རིག་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་དབྱེར་མེད་ནའང་། འདི་སྐད་དུ། བཅིངས་མེད་རྣམ་པར་གྲོལ་མེད་པའི། །ཡེ་ནས་ལྷུན་རྫོགས་
སངས་རྒྱས་ཆོས། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ལ། དཔེ། སྨན་ཉིད་ཕན་གནོད་བདག་གནས་ལྟར། །ཅེས་པ་སྨན་གཅིག་ཀྱང་ཕན་གནོད་གཉིས་ཀའི་ངོ་བོར་གནས་པ་ལྟར། ངོ་བོ་ཐ་དད་འགྱུར་བ་མེད། ཅེས་པ་སེམས་རྒྱལ་འགྲོ་གང་གི་ཕྱོགས་སུ་
211-371a

མ་གྱུར་པས། ཡིན་མིན་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སྐྱོན་མི་འབྱུང་ངོ་། །ལྔ་པ་འཁྲུལ་གཞི་ཡོད་མེད་པའི། །ཞེས་པ་ཆོས་ཉིད་ངང་ལ་འཁོར་གཞི་ཡོད་མེད་གཉིས། གཉིས་མེད་དང་གསུམ་ལ་གསུམ་པ་མཚོན་པ་སྒོ་སོ་
སོར་བསྟན་ཀྱང་། དོན་ལ་གཅིག་པར་མ་ཤེས་པ་དག་ཡོད་པ་རང་རྒྱུད་པ་དང་། མེད་པ་རྣམ་དག་ཕྱོགས་གཅིག་པ་དང་། ཕྱོགས་ཀྱི་གཉིས་མེད་ལ་འཁྲུལ་པར་སྨྲ་ན། སྐྱོན་ནི་གསུམ་པ་ཇི་ལྟར་གྲངས། ཤེས་པ་འཁྲུལ་སྣང་ཡོད་མེད་སྐབས་སུ་
བཤད་པ་དང་མཐུན་པར་བགྲང་ངོ་། །དེ་བསལ་བ་ནི། མིག་ཡོར་གསུམ་ལ་དངོས་མེད་འདྲའི། །ཆོས་ཡོད་བཞིན་པས་ཤེས་པ་འཁྲུལ་ཏུ་བཏུབ་པའི་དཔེ་ནི། ཐོ་ཡོར་དང་སོམ་མོ་དང་ཐག་པ་ལ། ཡང་དག་པའི་རྟ་སྦྲུལ་གྱི་ཤ་ཁྲག་མེད་ཀྱང་།
མི་རྟ་སྦྲུལ་དང་འདྲ་བའི་ཆོས་ཡོད་པས་འཁྲུལ་དུ་བཏུབ་པའི་རྐྱེན་བཞིས་བཏུབ་པ་བཞིན། རང་སེམས་ལ། དེ་དངོས་མེད་ཀྱང་རྒྱུ་རྐྱེན་དྲུག །རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་དཔག་བསམ་བཞིན། །སོ་སོར་སྣང་བ་ཞེས་པ། སེམས་ལ་འཁོར་བ་རང་རྒྱུད་
མེད་ཀྱང་མེ་ལོང་གི་གཡའ་བཞིན་འཁོར་བའི་རྒྱུ་གཉིས་རྐྱེན་བཞིས་གནས་པས་སྣང་དུ་བཏུབ་ལ། དཔག་བསམ་ཤིང་ལ་བསོད་ནམས་ཆེ་ཆུང་གིས་སོ་སོར་སྣང་བ་ལྟར། དག་དང་མ་དག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་སྣང་ངོ་། །གཞི་མ་རིག་པ་ཡང་དག་པར་རང་
སྣང་བ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་མཚུངས་པར་ཡོད་པ་དང་། ཡོད་མེད་དབྱེར་མེད་པས་འཁྲུལ་གཞི་མེད་དོ་ཡོད་དོ་གཉིས་སུ་མེད་དོ་ཞེས་པ་བསྟན་པ་དོན་གཅིག་གོ། །དུས་གསུམ་དུ། རྒྱུན་དུ། འཁྲུལ་པ་ལྷུན་གྲུབ་པས། ཤེས་པ་
དུས་དང་འཁྲུལ་གཞིའོ།





我将为您翻译这段藏文文本：
如果说"无二"是指三时，虽然既非本来成佛也非不成佛，但会出现第三蕴、无记和矛盾聚合的过失。对此的澄清是："无二"是指自证虽然佛与众生无别，如经中所说："无缚无解脱，本来圆满佛法性。"对于这个意义，以比喻来说："如同药本身安住利害"，就像同一种药既具有利益又具有危害的本性一样。"本性无有差别变化"是指心既不偏向佛也不偏向众生的任何一方，因此不会出现是非无记的过失。
"第五迷乱基有无"是指法性中轮回基础的有无二者，以及无二这三种情况，虽然分别从不同角度来说明第三种情况，但在实际上若不了解它们是一体的人，有些执著"有"的自续派，有些执著"清净"的一边，有些说偏向无二是迷乱。对此过失，"第三如何计数"，应当按照前面识的迷乱显现有无时所说的方式来计数。
对此的遣除是："如同幻象三种无实"，能成为识迷乱的比喻是：虽然木桩、草把和绳子上没有真实的马和蛇的血肉，但因为具有与人、马、蛇相似的特征，通过四种条件而成为可迷乱的因缘。同样，对于自心，"虽无彼实六因缘，自性任运如如意，各别显现"，是说虽然心中没有轮回的自性，但如同镜子的锈迹一样，由二因四缘而安住，所以可以显现。就像如意树会随福德大小而显现不同一样，显现为清净与不清净的境界。
基础无明真实自显以及俱生无明平等存在，有无不可分，所以说无迷乱基础、有迷乱基础、无二，这些说法实际上是同一个意义。在三时中，恒常地，迷乱任运成就，这就是识的时间和迷乱基础。

།འགྲོ་འོང་འབྱུང་འཇུག་མེད་སྣང་བ། །གཞི་ཡོད་མེད་དང་དབྱེར་མེད་མཚུངས། །ཞེས་པ་ཆུ་རླབས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་འགྲོ་འོང་མེད་པར་འཁོར་བར་སྣང་བའི་གཞི་ཡོད་མེད་དབྱེར་མེད་དུ་གཅིག་པ་ལ་སྐྱོན་མེད་དེ། དྲུག་པ་དེ་
211-371b

ལྟར་དེ་བདེན་ན། དེ་ལ་སྐྱོན་དུ་བྱ་བ་བདུན། །ཞེས་པ་གོང་དུ་འཁྲུལ་ཚུལ་བསྟན་པ་ལྟར་བདེན་ཏེ། ཡིད་མེད་ཕྱོགས་ཅན་ལས་འཁྲུལ་ཏུ་བཏུབ་ན། ཐོ་ཡོར་ལ་རྟ་རུ་འཁྲུལ། སམ་མོ་ལ་མིར་འཁྲུལ། ཐག་པ་ལ་རྟར་འཁྲུལ་པར་རིགས། མི་
སྲིད་པའི་ཆོས་གཞི་འབྱུང་བར་རིགས་ཏེ་དཔེ་སྐྱོན་བདུན་ནོ། །དེ་བས་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དུ་རྟོག་ནའང་། འཁོར་བ་གཞི་ལ་གྲུབ་ནས། འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་གཉིས་ལ་རག་མི་ལུས་པའི་སྐྱོན་གཉིས། འཁྲུལ་པ་མི་སངས་པའི་
སྐྱོན། གང་ཟག་དགོས་པ་རྩན་དུ་འཁོར་བ་ལ་མཐའ་མི་འོང་། བདེན་པ་མཐོང་དུ་མི་བཏུབ་ཆོས་ཉིད་དུ་མ་འདུས་ཤིང་མ་ཁྱབ་པའི་སྐྱོན་འབྱུང་ངོ་། །དེ་བསལ་བའི་ཐབས། ཐམས་ཅད་འཆིང་གྲོལ་དབྱེར་མེད་ལ། །ཞེས་པ་གཞི་ལ་འཁྲུལ་མ་
འཁྲུལ་ཡོད་མེད་ཀྱི་སྒྲོ་སྐུར་མེད་པའོ། །གཉིས་མཐོང་འཁྲུལ་པར་བལྟ་བའོ། །འཁྲུལ་ཞེས་པ་རང་བཞིན་མ་ཉམས་པར་བལྟ་བའོ། །འཁྲུལ་པའོ། །དེ་བས་བླང་དང་དོར་མ་བྱེད། །བདེ་སྡུག་གནས་སུ་རིས་མ་བལྟ། །ཞེས་པ་དོན་གཉིས་མེད་ལ་
ལྟ་སྤྱོད་ཀྱི་གདམས་ངག་དག་གོ། །བདུན་པ་རང་རིག་ཅན་ཡིན་ན། །དེ་ལ་སྐྱོན་བཅུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་པ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ལྟ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་ན། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གཅིག་པས་གཅིག་གིས་རྟོགས་ན་ཀུན་གྱི་སྐྱོན་འབྱུང་། སྐྱེ་མི་འབྱུང་།
རྒྱལ་བ་དང་འགྲོ་བ་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར། ལམ་ཆད། ད་ལྟ་ཉིད་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་ཐལ། གཞིར་ཐལ། སྒོམ་མི་དགོས། ཚིག་དང་ཡི་གེ་ལ་ལ་དགོས་པ་མེད། གཏན་ལ་དབབ་མི་དགོས། མངོན་ཤེས་མ་བསྒོམ་པར་འཆར་
བར་འགྱུར་བ་དང་བཅུའོ། །དེ་བསལ་བ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འདི། །མི་ལྔ་བདག་པོ་ཀུན་གྱི་སེམས། །ཞེས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་། མི་གནས་པ་དང་། རང་བྱུང་དང་། ལྷུན་གྱིས་རྫོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྔའོ། །ངོ་
211-372a

བོ་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱིས་སེམས་སོ། །རང་སྤྱི་ཇི་སྙེད་ཇི་ལྟ་བ། །རང་ཡུལ་མེད་པར་ངེས་གསལ་བ། །ཞེས་པ་ལྟ་བའི་དོན་ནོ། །དཔེ་ནི། ནམ་མཁའི་སྤྲིན་མཐོངས་འོད་བཞིན་དུ། །ཞེས་པ་སྤྲིན་གང་དག་པ་ན། ཉི་
མའི་འོད་དང་ནམ་མཁའ་གསལ་བ་ལྟར། རབ་རིབ་གང་དག་ཤེས་རབ་སྣང་། །ཞེས་པ་ལོག་རྟོག་ཐ་དད་པའི་བསམ་རྒྱུད་གང་དག་པ་ལ་རིམ་པར་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སྣང་བས། སྟོབས་རྫོགས་མ་རྫོགས་ཀྱི་སྐྱོན་མེད་དོ།

"无来去出入而显现，基有无与无二等"，这是说如同水波的方式，无来去而显现为轮回的基础，有、无、无二是一体的并无过失。
"第六若如是为真，对此有七种过失"，是说如上所述迷乱方式若为真实，则"从无意偏向而可成迷乱"，则应当：木桩应迷乱为马，草把应迷乱为人，绳子应迷乱为马，不可能的法基应当生起，这就是七种譬喻过失。因此，即使认为迷乱的自性就是迷乱本身，也会出现以下过失：轮回在基础上成立后不依赖迷乱的因缘二者的过失，不能断除迷乱的过失，补特伽罗需求反而陷入轮回无有边际，不能见到真谛、不摄入法性且不周遍的过失。
遣除这些的方法是："一切缚解无差别"，是说在基础上无有迷与不迷、有无的增益损减。应当观二相为迷乱。应当观"迷乱"为自性未失坏。是迷乱。"因此莫作取与舍，乐苦处所莫分别"，这是关于无二义的见修教诫。
"第七若是自证性，则生十种过失"，是说若是自生智慧见解的本性，则因自生智慧是一体，若一者证悟则会出现普遍的过失：不会生起，佛与众生将无差别，道路断绝，应成当下即是一切智，成为基础，不需修习，文字语言将无意义，不需抉择，不修神通而显现，这就是十种过失。
对此的遣除："如是性之本智此，五人主尊一切心"，是说真如性、法界、无住、自生、任运圆满的智慧这五种。本性是一切众生之心。"自共尽所有如所有，无有自境决定明"，这是见解的意义。
比喻是："如同虚空云隙光"，是说当云消散时，如同日光与虚空明朗一样。"翳障何净慧光显"，是说不同邪见的相续何时清净，则次第显现自生智慧，因此无有力量圆满与否的过失。

།བརྒྱད་པ་ངེས་མཐོང་
སྒྲིབ་པའི་གྲངས། བརྒྱད་པ་བསྙད་པ་ཡན་ལག་བཅས། །ཞེས་པ་དོན་མཐོང་བ་ལ་སྒྲིབ་པའི་ཐེ་ཚོམ་སྟེ། དེའི་རྩ་བ་བདུན་ལ་སྐྱོན་གྱི་གྲངས་བརྗོད་ཟིན་པ་དེ་བསྡུ་ན། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་པའི་གཞིར་གྱུར་པ། །ངེས་པར་ངོས་ཟིན་བྱ་བར་བསྙད། །
ཅེས་པ་འདི་སྐད་དུ། བཀའ། དོན། གཏན་ཚིགས། རིགས་པ་གཞི། སྣང་དང་། མི་འགལ། རྒྱས། འཐད་སྦྱར་ཞེས་པས་དོན་ངོས་གཟུང་ངོ་། །ལ་བཟླ་བ་ནི། མ་རིག་པ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་གསལ། །ཐེ་ཚོམ་ཉིད་ཀྱང་ངེས་པའི་སྤྱན། །
ལོག་རྟོག་ཉིད་ཀྱང་མ་ནོར་ལམ། །དེ་ལ་མི་མཐུན་ཤེས་དང་བྲལ། །ཞེས་པ་གསུམ་པོ་རིམ་པ་རང་སྣང་ཕྱིར། དེ་དག་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟན་པ་ལ་འགལ་བ་འདུས་པར་བརྟག་ཏུ་མེད་པའོ། །དགུ་པ་འཇིག་རྟེན་འདས་དང་འཇིག་རྟེན་པའི། །
ཐེག་པའི་ལྟ་བ་གྲལ་བགོད་པ། །སྐས་གདང་ལྟ་བུར་བསྟན་པ་དག་གོ། །ཀུན་དང་བདག་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་ཤེས་འཕགས་ཅི་སྨོས་ཏེ། །ཞེས་པ་ཉན་ཐོས་ཡན་ཆད་ཀུན་འཇིག་རྟེན་པའི་བདག་ཉིད་མེད་པར་འཕགས་མོད་
ཀྱང་། དེ་དག་ཉིད་ནི་དགག་དང་སྒྲུབ་ཞེས་པ། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ནད་པ་གོལ་བ་མན་ཆོད་ལ་ཡོད་པས་ཁྱད་པར་ནི། རིམ་པ་ཡོད་མེད་ཁྱད་པར་དང་། །ལྟོས་པས་ཕྱེ་བའི་ཁྱད་པར་ནི། །ཞེས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཐེག་པ་རྣམས་ལྟ་བ་
211-372b

རྣམས་ལྟ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཚེ། འདི་སྐད་དུ། བདག་སྤང་བདག་མེད་བསྒྲུབ་པ་དང་། །གཟུགས་སྤང་ཕྱི་སྟོང་བསྒྲུབ་པ་དང་། །དོན་འགོག་སེམས་ཙམ་བསྒྲུབ་པ་དང་། །མཐའ་སྤོང་མཐའ་བྲལ་བསྒྲུབ་པ་དང་། །དྲི་སྤོང་དག་པ་བསྒྲུབ་པ་
དང་། །མཚན་འགག་མཚན་མེད་བསྒྲུབ་པ་དང་། །བླང་དོར་འགག་མེད་བསྒྲུབ་པ་དང་། །རྩོལ་སྤོང་རྩོལ་བྲལ་བསྒྲུབ་པ་དང་། །དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་ཡོད་མེད་ཕྱིར། །དགག་བསྒྲུབ་རང་གིས་མི་བྱེད་པའོ། །རིམ་པར་ཕྱེ་བའི་ཁྱད་པར་སྟོན། །མཐོང་
བ་དག་དང་མ་དག་པའི། །རིམ་པས་དོན་གཅིག་ཁྱད་པར་སྣང་། །ཞེས་པ་ལྟ་བ་མ་དག་པའི་བྱིས་པ་གཉིས་སོ། །ལྟོས་པའི་མ་དག་པའི་རྗེས་སུ་རྣལ་འབྱོར་མན་ཆད་དོ། །འོ་ན་དག་པ་ཆེན་པོ་གང་ཞེ་ན། མཐོང་བ་དག་པ་ཀུན་མཐོང་བ་འདི། ཞེས་
པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལྟ་བའོ། །དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། སྣ་ཚོགས་ཐེག་པའི་ལྟ་བ་དང་། །ཇི་སྙེད་བསྡོམ་པའི་ལྟ་བ་རྣམས། །སྤྱད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཡང་། །མ་འདྲེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གསལ། །ཞེས་འབྱུང་བས། ངོ་བོ་རང་བྱུང་ཐམས་ཅད་
མཁྱེན་པ་དང་། །རང་བཞིན་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་དང་། །མཚན་ཉིད་ལྟ་བ་གང་དང་ཡང་མ་འདྲེས་པ་དང་། རྩལ་ལྟ་བའི་སྒྲིབ་པ་ཀུན་བཅོམ་པ་དང་། བྱིན་རླབས་ལྟ་བ་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་། ཡོན་ཏན་ལྷག་པའི་ལྷ་དང་། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པས་གོ་འཕང་བླ་ན་མེད་
པའོ།

"第八确见障碍数，第八宣说及支分"，是说对见到义理的障碍疑惑，其根本七种过失的数量已经说过，若摄集则："四印成为基础者，确定认知应宣说"，即是这样说：教法、义理、正理、理趣基础、显现、无违、广大、应理配合，以此认知义理。
对治则是："无明即是智慧明，疑惑本身定解眼，邪见本身无误道，于彼远离不顺知"，因为这三者次第是自显，故说彼等无二，不可思议为矛盾聚集。
"第九出世间与世间，乘之见解次第行，如同阶梯而显示。因离一切我执故，世间贤圣何须说"，是说声闻以上虽都超越世间我执而成圣，但"彼等即是遮与立"，大小乘病愈以下皆有差别，即："次第有无差别及，观待分别差别者"，是说出世间诸乘在抉择见解时这样说：
"遮我立说无我性，遮色建立外空性，遮境成立唯心性，离边建立离边性，除垢建立清净性，相灭建立无相性，取舍灭尽无灭性，离勤建立无勤性，彼等一切有无故，不作遮遣与建立。次第分别差别示，清净见及不净见，次第一义差别现"，是说见解不清净的凡夫二者。随顺不清净的瑜伽士以下。
那么什么是大清净呢？"见解清净普见此"，是说一切智见解。这也如是说："种种乘之见解及，一切修习诸见解，虽非所应行持者，无杂圆满而明显。"因此出现：本性自生一切智，自性一切见解及，特征不杂任何见，力用摧毁见障碍，加持生起诸见解，功德殊胜天尊及，获得佛果无上位。

།བསྔོ་བ་ཚོགས་ཀྱི་ལུང་ནི། ཀུན་ཤེས་བཞིན་འདྲ་རབ་རིབ་དྲི་མ་ཉིད། །ཅེས་པ་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རང་གི་བཞིན་རང་གིས་མ་མཐོང་བ་ལྟར། མ་རིག་པས་སྒྲིབ་པ་ནི། བསྟན་པའི་མེ་ལོང་མཐོང་བསྒོམ་རང་དག་པར། །འགྱུར་བས་མ་འོངས་
དོན་ཅན་ཆེད་བགྱིད་པའི། དགེ་རྩས་བདག་དང་མཐའ་ཡས་གྲོལ་བར་བསྔོ། །ཞེས་པ་བཞིན་ལ་མེ་ལོང་བསྟན་པས་དྲི་མ་མཐོང་ནས་འདག་པར་བྱས་པ་བཞིན། འཕྲུལ་གྱི་ཚིག་དགུས་བསྟན་པའི་ཚིག་གི་སྒྲོན་མས། ལྟ་བ་རྟོགས་པ་ལ་བསྒོམས་པས་སྒྲིབ་པ་
211-373a

འདག་པར་འགྱུར་བས། མ་འོངས་པ་བདག་བས་བློ་དམན་པའི་དོན་དུ། འཕྲུལ་གྱི་མེ་ལོང་བརྩམས་པའི་དགོས་ཀྱི་སྦྱིན་པའི་དགེ་རྩས། མཐའ་ཡས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོར་གྲོལ་བར་དམིགས་པའོ། །འཕྲུལ་གྱི་མེ་ལོང་དགུ་
སྐོར་ལ། རིག་པའི་མེ་ཏོག་གིས་འགྲེལ་པའོ། །སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བི་མཱ་ལས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།

回向资粮教授："如同遍知自性翳障垢"，是说如同一切众生的智慧不能见到自己的自性一样，为无明所障，"见修教法明镜自清净，为利未来具义所作之，善根回向我与无边解脱"，如同对镜见垢而得清净一样，以九种方便语所显示的语言明灯，通过见解证悟而修习则能净除障碍，为了未来比我更劣慧者之利益，以撰写方便明镜的布施善根，回向无边大乘中的大解脱。
《方便明镜九品》之《智慧花论释》。大阿阇黎毗摩罗造毕。


-------
   这段文字的签名不是贝玛拉密札（Padmasambhava），而是**比玛拉米扎（Vimalamitra）**。

**理由如下：**

1.  **“སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བི་མཱ་ལས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ (slob dpon chen po bi mā las mdzad pa rdzogs so):”** 这句话明确指出，这部著作是由“大导师比玛拉”所著并完成的。“བི་མཱ་ལ” (bi mā la) 是比玛拉米扎的藏文音译。
2.  **比玛拉米扎的著作特点：** 比玛拉米扎是藏传佛教宁玛派的重要祖师之一，以其对大圆满教法的阐释而闻名。他被认为是《幻化网根本续》的注释者之一，而这段文字中提到的“འཕྲུལ་གྱི་མེ་ལོང་ (‘phrul gyi me long)”（幻化镜）很可能与《幻化网》有关。



**总结：**

这段文字的结尾明确指出作者是“大导师比玛拉”，即比玛拉米扎。比玛拉米扎是宁玛派的重要祖师，以其对大圆满教法的阐释而闻名，这段文字的内容也与他的著作风格相符。因此，可以确定这段文字的签名是**比玛拉米扎（Vimalamitra）**，而不是贝玛拉密札（Padmasambhava）。

**翻译如下：**

“为了使未来那些智慧低下的人们能够理解，我撰写了《幻化镜》，并将此善行的功德，回向给无边无际的大乘解脱。

《幻化镜》九轮，以智慧之花进行解释。

大导师比玛拉所著，至此圆满。”

**解释：**

*   **འདག་པར་འགྱུར་བས (‘dag par ‘gyur bas):** “为了使……能够理解”。
*   **མ་འོངས་པ་བདག་བས་བློ་དམན་པའི་དོན་དུ (ma ‘ongs pa bdag bas blo dman pa’i don du):** “为了未来那些智慧低下的人们”。
*   **འཕྲུལ་གྱི་མེ་ལོང་ (‘phrul gyi me long):** “幻化镜”。
*   **བརྩམས་པའི་དགོས་ཀྱི་སྦྱིན་པའི་དགེ་རྩས (brtsams pa’i dgos kyi sbyin pa’i dge rtsas):** “撰写此书的善行功德”。
*   **མཐའ་ཡས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོར་གྲོལ་བར་དམིགས་པའོ (mtha’ yas pa theg pa chen po’i chen por grol bar dmigs pa’o):** “回向给无边无际的大乘解脱”。
*   **རིག་པའི་མེ་ཏོག་གིས་འགྲེལ་པའོ (rig pa’i me tog gis ‘grel pa’o):** “以智慧之花进行解释”。
*   **སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བི་མཱ་ལས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ (slob dpon chen po bi mā las mdzad pa rdzogs so):** “大导师比玛拉所著，至此圆满”。

这段文字表明，作者比玛拉米扎撰写此书是为了帮助后世智慧低下的人们理解佛法，并将此善行的功德回向给一切众生。
